หน้าหลัก
แนะนำรายวิชา
แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ก่อนเรียน
บทที่ 1 ภาษาคอมพิวเตอร์
บทที่ 2 แนวคิดการโปรแกรม
บทที่ 3 ผังงาน
บทที่ 4 รหัสเทียม
บทที่ 5 โครงสร้างภาษาซี
บทที่ 6 ติดตั้งโปรแกรม Dev-c++
บทที่ 7 ตัวแปรภาษาซี
บทที่ 8 ตัวดำเนินการภาษาซี
บทที่ 9 การแสดงผล
บทที่10 การรับข้อมูล
บทที่ 11 การเลือกทำตามเงื่อนไข
บทที่ 12 คำสั่งวนซ้ำ
แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์หลังเรียน
แหล่งศึกษาเพิ่มเติม

 

               เครื่องคอมพิวเตอร์เป็นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ สิ่งที่คอมพิวเตอร์เข้าใจคือสัญญาณทางไฟฟ้าแต่ในการ เขียนโปรแกรมเพื่อให้ คอมพิวเตอร์ทำงานนั้นมีภาษาให้เลือกหลายภาษา เราจะต้องเข้าใจว่าเหตุใดคอมพิวเตอร์ จึงสามารถประมวลผลภาษาโปรแกรมได้ และโปรแกรมที่ได้ถูกสร้างขึ้น มีหลายประเภทขึ้นอยู่กับการประยุกต์มาใช้งาน สำหรับโปรแกรมภาษาที่นำมาใช้ ในการศึกษาครั้งนี้คือโปรแกรม Dev-C++ ซึ่งจะต้องเข้าใจ ขั้นตอนในการพัฒนาโปรแกรมด้วยภาษาซีให้สามารถประมวลผลตามต้องการได้

           เครื่องคอมพิวเตอร์เป็นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ การสั่งให้คอมพิวเตอร์ทำงานจะต้องป้อนคำสั่งให้กับมัน และต้องเป็นคำสั่งที่เครื่องคอมพิวเตอร์เข้าใจ การนำคำสั่งมาเรียงต่อกันให้ทำงานอย่างใดอย่างหนึ่งเรียกว่า โปรแกรม เมื่อโปรแกรมถูกป้อนเข้าไปในเครื่องคอมพิวเตอร์ ตัวเครื่องจะทำงานทีละคำสั่ง สำหรับการใช้คำสั่งสั่งงานให้คอมพิวเตอร์ ทำงานนั้น จะต้องใช้ภาษาที่เครื่องคอมพิวเตอร์สามารถเข้าใจได้ ภาษาที่คอมพิวเตอร์เข้าใจเรียกว่า ภาษาเครื่อง (Machine Language) ซึ่งเป็นรหัสเลขฐานสอง เมื่อมีการป้อนภาษานี้เข้าไปในเครื่องคอมพิวเตอร์ รหัสเลขฐานสอง จะถูกเปลี่ยนเป็นสัญญาณทางไฟฟ้าที่ คอมพิวเตอร์เข้าใจ

            แต่ถ้ามนุษย์ต้องการป้อนโปรแกรมให้กับคอมพิวเตอร์เป็นเลขฐานสองนั้น จะทำได้ยากมาก เพราะเป็นภาษาที่ มนุษย์เข้าใจได้ยาก จึงได้มีการออกแบบตัวอักษรภาษาอังกฤษให้แทนคำสั่งรหัสเลขฐานสองเหล่านั้น ซึ่งเรียกว่า รหัสนีโมนิก (Mnemonic) ภาษาคอมพิวเตอร์ที่ใช้รหัสนีโมนิก ในการเขียนเรียกว่า ภาษาแอสแซมบลี (Assembly Language) ต่อมาได้มีการพัฒนาชุดคำสั่งภาษาต่าง ๆ ให้มีความใกล้เคียงกับภาษาที่มนุษย์เข้าใจ เรียกว่า ภาษาระดับสูง (High-Level Language) ซึ่งมีอยู่หลายภาษาได้แก่ ภาษาเบสิก ปาสคาล ภาษาโคบอล ภาษาฟอร์แทน ภาษซี เป็นต้น สำหรับภาษาแอสเซมบลี เป็นภาษาที่ทำงาน ได้เร็วเพราะเข้าถึงหน่วยประมวลผลได้เร็วที่สุด เราเรียกภาษานี้ว่า ภาษาระดับต่ำ  (Low-Level Language)



● ภาษาระดับต่ำ ได้แก่ ภาษาเครื่อง และภาษา Assembly

● ภาษาระดับสูง ได้แก่ ภาษาเบสิก (Basic) ปาสคาล (Pascal) ภาษาโคบอล (Cobal) ภาษาฟอร์แทน (Fortance) ภาษาซี (C) จาวา (Java) และอื่นๆ

            

            

          ความแตกต่างระหว่างภาษาระดับสูงและระดับต่ำคือ ภาษาระดับต่ำควบคุมอุปกรณ์ฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์ ได้ดีกว่าแต่เขียนยากและยาวมาก ส่วนภาษาระดับสูงเขียนง่ายเข้าใจง่ายกว่าเพราะใกล้เคียงภาษามนุษย์ แต่มีข้อจํากัดในการควบคุมฮาร์ดแวร์